Fragment ten można podzielić na dwie części. W pierwszej z nich napotykamy pytanie retoryczne zadane przez Micheasza. Nie ma Boga takiego jak Bóg Izraela, który przebacza swojemu ludowi i zapomina o jego grzechach. Zło i odstępstwo zasługują na Boży gniew i karę, a jednak miłosierdzie i przebaczenie stanowią namacalną rzeczywistość w życiu wierzącego.
Druga część zawiera wyjaśnienie tego faktu. Bóg nie trwa w gniewie na wieki, ponieważ znajduje upodobanie w miłosierdziu. Boże miłosierdzie to przymiot, który skłania Boga do przebaczania grzesznikom i przywracania właściwej relacji z Nim.